Gastouder Jansje vertelt

Waarom ik gastouder ben geworden

Het is naar mijn mening belangrijk voor vrouwen, die graag willen werken en een baan hebben naar hun zin, dat ze deze baan kunnen behouden in de periode dat hun kinderen klein zijn.

Van oppasoma naar erkende gastouder:

Toen zoon en schoondochter oppas nodig hadden, stelde ik mij dan ook hiervoor beschikbaar. We besloten dit via de officiële weg te doen. De opvang werd al voor 1 dag verzorgd door een kinderdagopvang en zonder subsidie slokte dat te veel op van het gezinsbudget. Zelf heb ik altijd een volle agenda (gehad) en vond het niet meer dan redelijk voor het oppassen, waar je heel veel voor laat, een (kleine) vergoeding te ontvangen.
Om officieel ingeschreven te kunnen worden, was een EVC-traject noodzakelijk. Ik heb heel veel diploma’s , maar niet op dit gebied. Als ervaren opvoedster doe je al veel op routine. Mijn oudste kleinkind, waar ik veel op heb gepast, is inmiddels bijna 18 jaar. Ook op haar broertje en zusje heb ik veel gepast. De richtlijnen en cursussen zetten je echter wel aan het denken waarom je de dingen doet, zoals je ze doet. Ik deed al veel goed en moeilijk was de theorie niet. Maar gelukkig kreeg ik begeleiding van het bureau want de organisatie(s) waar ik mee te maken had , hadden veel last van “kinderziektes” Naar ik heb begrepen is het voor nu startende gastouders wat eenvoudiger.

De kinderen

Ik pas nu op de 3 zoontjes van zoon en schoondochter, drie boefjes in de leeftijd van 7, 3 en 1 jaar. Het is prachtig om te zien hoe verschillend ze zijn en hoe ze zich ontwikkelen. Ze kosten heel veel energie, maar geven ook heel veel energie terug. Ze kijken met een frisse, open blik naar hun omgeving en laten je vaak de betrekkelijkheid van de dingen inzien.
De dingen die we samen doen, hangen natuurlijk af van de leeftijd: de jongste vindt het geweldig met mooi weer te wandelen; hier op het platteland zijn heel veel dieren te benoemen en de trekkers en wat daar allemaal bij hoort, kunnen zich ook verheugen in zijn belangstelling. Het is leuk om te zien dat de broertjes wat deze belangstelling betreft, niet veel verschillen. De oudste, met een rustig karakter, vindt het heerlijk, als de twee jongsten hun middagdutje doen, op zijn vrije middag te knutselen, verven en tekenen. Het schoolplein is vlakbij en daar mag ook gespeeld worden; voor de jongsten ga ik dan mee. De middelste is vrij druk en vraagt vrij veel aandacht, maar kan ook vreselijk lief en knuffelig zijn.

Veel heb ik gehad aan de EHBO-cursus voor kinderen, waarvan ik de theorie volgde via het gastouderbureau; de computer, die 3 jaar geleden bij mij de huiskamer binnen kwam, bewees daarbij groot nut. De praktijkdag werkte zeer verhelderend en na nog een tweede praktijkdag denk ik aardig te weten wat ik moet doen in noodgevallen. Voor de ouders is dit ook een geruststellende gedachte.

Veiligheid

Ook de risico-inventarisatie,die ieder jaar door de consulente van het bureau wordt gedaan, is zeer nuttig. Te weten dat de omgeving van de kinderen veilig en gezond is, zorgt dat je geen energie hoeft te steken in dingen, die te voorzien zijn. Energie die je kunt gebruiken om te letten op de onverwachte dingen. Want hoe goed je de kinderen ook kent, ze stellen je toch altijd weer voor aangename of onaangename verrassingen. Vooral als er veel variatie is in de leeftijd, blijft het opletten.
De verplichtingen, die je met de ouders, via het gastouderbureau, bent aangegaan, zorgen er voor dat het oppassen niet vrijblijvend is en dat de ouders gemakkelijker een beroep op je doen.
Ze weten dat je, ondanks je volle agenda, vaste tijden voor het oppassen vrij houdt. Ook tijdens ziekte van de kinderen en vakanties kunnen ze op me rekenen.

Voordat de ouders de deur uit gaan, worden er wijzigingen in bv slaaptijden, schooltijden e.d. doorgegeven. Ook het eventueel niet lekker zijn van een kind wordt dan besproken. Ook is er wel telefonisch overleg. Gelukkig hebben de ouders in grote lijnen dezelfde mening over opvoeden als ik .

en toch ook oma....

Mooi is ook om te merken dat de kinderen heel goed weten wanneer ik oppas (dan luisteren ze naar mij; ben ik de “baas”) en wanneer ik als oma gewoon op visite ben: dan hebben papa en mama het voor het zeggen!